چهارشنبه ٣٠ آبان ١٣٩٧
صفحه اصلی|ايران|اسلام|زبان و ادبيات فارسی|سوالات متداول|تماس با ما|پيوندها|نقشه سايت|English
اخبار > هند، کشوری نامناسب برای زنان مسن


  چاپ        ارسال به دوست

هند، کشوری نامناسب برای زنان مسن


روزنامه هندوستان تایمز مورخ 5 آگوست 2018: لالیتا پانیکر خبرنگار این روزنامه در مقاله ای به وضعیت زنان مسن در هند پرداخته و نوشت: کشور هند، با دارا بودن جمعیت وسیعی از جوانان، تا سال 2025 جمعیتی بالغ بر158.7 میلیون میانسال خواهد داشت. این مسئله مشکلات متعددی در جامعه اجتماعی و پزشکی ایجاد خواهد کرد که اکثر ایالات هند تا به امروز حتی درکی از آن نداشته اند. دادگاه ها همواره در حمایت از افراد سالخورده رای صادر کرده و فرزندان را برای مراقبت نکردن از والدین خود مورد مواخذه قرار می دهند. ساختار های سنتی خانواده که به منظور مراقبت از سالمندان در نظر گرفته شده اند، به دلیل گسترش شهرنشینی و کمبود منابع در مناطق روستایی رو به کاهش هستند که در این میان زنان سالمند با مشکلات بیشتری مانند به حاشیه راندن و انزوا به علت تبعیض جنسیتی روبرو می شوند. با آنها اغلب به عنوان پرستاران بدون مواجب نوه های خود و انجام کارهای خانه جهت حفظ سقف بالای سرشان رفتار می شود. در بسیاری از خانواده های هند، زنان حتی در سالهای جوانی و شادابی شان نیز تشویق به مشارکت در تصمیم گیری های خانواده نمی شوند.
در سنین سالخوردگی، زن بیوه به طور کامل تحت کنترل خانواده اش بوده و اغلب از بد رفتاری های بسیاری رنج می برد. مواجه زنان با تفاوت های جنسیتی با افزایش سن بیشتر می شوند زیرا اغلب زنان هیچ درآمد یا دارایی نداشته و کاملا وابسته به خانواده خود می باشند. اکثر آنها از بیماری ها و استرس های عاطفی بسیاری رنج می برند اما به علت کمبود منابع نمی توانند درخواست کمک کنند. دولت، طرح هایی به منظور کمک به افراد سالخورده مانند بیمه سلامت ملی توسط وزارت بهداشت و رفاه خانواده برای افراد زیر خط فقر و سالمند وضع کرده که زنان بسیار کمی از وجود چنین بیمه ای خبر دارند. این وضعیت اسف بار زنان مسن در سراسر ایالات هند یافت می شود. به عنوان مثال، در ایالت هایی مانند کرالا که جمعیت مسن رو به رشد بسیاری دارند، زنان سالخورده اکثرا به حال خود رها شده و خوش شانس ترین آنها افرادی هستند که بتوانند در یکی از خانه های سالمندان خصوصی که در سرتاسر ایالت وجود دارند، اقامت گزیند. اما این خانه ها نیز گران بوده و هیچگاه نمی توانند از آسیب پذیری عاطفی سالخوردگی، احساس بی فایده بودن و احساس تحمیلی بودن آنها جلوگیری کنند. فعالیت های اجتماعی خارج از منزل نیز عموما به تفرجگاه‌های خانوادگی یا فعالیت های مذهبی محدود می شود. از آنجایی که زنان بیشتر از همسران خود عمر کرده و با سنین پیری روبرو می شوند، بیشتر با مشکلات بهداشتی، انزوا روانی و نیاز به اثبات مفید بودن برای خانواده خود مواجه می شوند که اغلب به انجام کارهای خانه و نگهداری از نوه ها می انجامد که البته این شرایط برای زنان بیوه بسیار سخت تر است. به همین دلیل است که طرح های حمایتی باید در جنبه جنسیتی نیز نقش داشته باشند.
بر خلاف اعتقادات ما، فرهنگ و ارزش های خانوادگی هند، لزوما مراقبت از فرد مسن مخصوصا زنان توسط خانواده هایشان را تضمین نمی کند. موارد هولناک بسیاری از گم کردن عمدی زنان سالخورده و بیشتر بیوه ها توسط خانواده هایشان در مناطق شلوغ به ثبت رسیده است. دولت قوانین جامع و مفیدی برای مراقبت از سالمندان وضع نموده، اما اکثر زنان سالخورده حتی از وجود چنین قوانینی بی خبر هستند.


١١:٢٩ - 1397/05/15    /    شماره : ٧١٠٨٦٧    /    تعداد نمایش : ٤٨



خروج